پيش بيني نشاط سازماني براساس ويژگي هاي شخصيتي با نقش واسطه اي اخلاق حرفه اي

هدف پژوهش حاضر، بررسي اثر پيش بيني نشاط سازماني بر اساس ويژگي هاي شخصيتي با نقش واسطه اي اخلاق حرفه اي است . جامعه آماري شامل 1000 نفر مديران، معاونان و آموزگاران(كاركنان ) مدارس ابتدايي شهرستان آبادان بوده كه تعداد 300 نفر از آن ها براساس جدول كرچسي و مورگان و با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي از بين كاركنان اين دوره تحصيلي انتخاب شدند. ابزارهاي مورداستفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه پنج عاملي شخصيت نئو (1989)، پرسشنامه اخلاق حرفه اي يزدان ستا و اسعدي (1395) و پرسشنامه شادكامي آكسفورد (1989) بود. يافته هاي پژوهش نشان داد، كه ويژگي هاي شخصيتي (روان رنجورخويي، مسئوليت پذيري و دلپذير بودن) بر مولفه هاي اخلاق حرفه اي (فرهنگي، وظيفه اي و برابري) اثر مستقيم و معنادار دارد. همچنين ويژگي هاي شخصيتي (برونگرايي و سازگاري) بر مولفه هاي اخلاق حرفه اي (فرهنگي، وظيفه اي و برابري) اثر مستقيم و معنادار نداشته است. ويژگي شخصيتي (مسئوليت پذيري و دلپذير بودن) بر نشاط سازماني اثر مستقيم و مثبت داشته است . اما ويژگي-هاي شخصيتي (روان رنجورخويي، برون گرايي و سازگاري) بر نشاط سازماني اثر مستقيم و منفي داشته است. اخلاق حرفه اي در بعدهاي فرهنگي، وظيفه اي و برابري بر نشاط سازماني اثر مستقيم و مثبت داشته است. همچنين ويژگي هاي شخصيتي (روان رنجورخويي، مسئوليت پذيري، برونگرايي، سازگاري و دلپذير بودن) از طريق واسطه گري مولفه هاي اخلاق حرفه اي(فرهنگي، وظيفه اي و برابري) بر نشاط سازماني داراي اثر مستقيم و معنادار بوده است.