حكم تكيفي جاسوسي عليه نظام اسلامي

جاسوسي عليه نظام، از مسائل بسيار مهمي است كه دين اسلام در مقابله با آن شديداً اهتمام دارد و از آنجا كه در عصر حاضر يكي از رخنه‌هايي كه مي‌تواند نظام اسلامي را تهديد و به مخاطره بياندازد، همين مسئله مي باشد.اما در خصوص حكم تكليفي جاسوسي عده‌اي قائل به حرمت بوده كه براي تأييد ادعاي خود، به ادله نقلي (آيات و روايات)، ادله عقلي و اجماع استناد جسته‌اند، كه بررسي هر يك از اين آيات و روايات نشانگر آن است كه تجسس در حريم خصوصي افراد، يكي از مصاديق جاسوسي عليه نظام اسلامي است، زيرا كه با دخالت در حريم خصوصي افراد و اشاعه فحشا، زندگي افراد و نظام جامعه اسلامي در معرض تهديد و مخاطره قرار مي‌گيرد، لذا اين نوع جاسوسي غيرمشروع و حرام بوده كه مبارزه و مقابله با آن براي تك‌تك افراد جامعه اسلامي، واجب است. درمقابل قائلين به حرمت، عده‌اي به عدم حرمت معتقدند و براي اثبات مدعاي خود به آزادي انتخاب و گزينش شغل، و قاعده حرمت اهانة المحترمات في الدين استدلال نموده‌اند، اما با بررسي هر يك از نظريه‌ها و قاعده مذكور مي‌توان گفت كه نظريه مختار همان نظريه حرمت بوده كه با آيات و روايات، عقل و با منطق سليم سازگار است.