تاثير آموزش بر توسعه پايدار (با تاكيد بر نقش وزارت آموزش و پرورش)

امروزه استفاده ناپايدار از منابع باعث بحران محيط زيست و افزايش نابرابري‌هاي اجتماعي شده‌است. از اين‌رو پايداري و توسعه پايدار به‌طور فزاينده‌اي درحال تبديل شدن به يك موضوع مهم اجتماعي، اقتصادي و زيست محيطي است. توسعه پايدار مستلزم فرآيند مداوم يادگيري و اعمال نوآوري مي‌باشد. بنابراين آموزش با هدف ايجاد توسعه پايدار به يك عنصر مهم در خط‌مشي‌گذاري زيست محيطي و استراتژي‌هاي توسعه پايدار تبديل شده‌است. هدف اصلي اين پژوهش بررسي نقش آموزش بر توسعه پايدار است. روش پژوهش مورداستفاده تحليلي-توصيفي مي‌باشد.گردآوري داده‌ها به صورت كتابخانه‌اي و تركيبي از منابعي همچون كتاب، فصلنامه‌ها، اينترنت و گزارش‌هاي سازمان‌هاي مختلف مي‌باشد.