پياده سازي قوانين بين المللي براي رديابي آلاينده ها در زنجيره مواد غذايي

يكي از اهداف اصلي سياست هاي توسعه در جوامع مختلف ايجاد امنيت غذايي است، دسترسي به مواد غذايي كافي و سلامت تغذيه اي از محورهاي اصلي توسعه و زيرساخت پرورش و توسعه منابع انساني كارآمد محسوب مي شود . بي ترديد يكي از پيش زمينه هاي دستيابي به امنيت غذا، اصلاح قوانين و مقررات حاكم بر توليد و عرضه مواد غذايي اعم از مواد اوليه غذايي و مواد غذايي فرآوري شده است، چنانچه مقررات در اين حوزه جامع و كامل نباشد تحقق مؤلفه هاي امنيت غذايي به سختي امكان پذير ميگردد، زيرا نقص مقررات، تأمين غذاي كافي يا سلامت مواد غذايي را در معرض تهديد قرار مي دهد . اين مقاله به تشريح ضرورت پياده سازي قوانين و استانداردها به عنوان مهمترين منابع علمي مورد قبول تجارت بين المللي براي رديابي آلاينده ها در زنجيره تأمين غذا، تعيين حداكثر معيار مورد قبول در مواد غذايي، روشي براي تصميم گيري مديريت ريسك، فرمت استاندارد، فهرست مشروح آلاينده ها و سموم، سيستم طبقه بندي غذايي مطابق با استانداردهاي كدكس براي آلايندهها و سموم در مواد غذايي مي پردازد. مقاله حاضر از نوع توصيفي -تحليلي بوده و براي جمع آوري اطلاعات آن از روش كتابخانه اي استفاده شده است. روش پژوهش به كار گرفته شده مبتني بر تفكر بر مدل هاي رهگيري استاندارد بين المللي، نظرات مديران عملياتي و توسعه دهندگان سيستم هاي اطلاعاتي است و در پي ارائه تصويري كامل از يك سيستم رديابي در سطح زنجيره تأمين به صورت مجتمع و يكپارچه مي باشد . در انتها چالش ها و ضرورت هايي كه براي پياده سازي مقررات در خصوص رديابي آلاينده ها در كشور ما اهميت دارد پرداخته خواهد شد.