تدوين شاخص‌هاي پايداري محيط زيست و رتبه بندي استان‌هاي ايران

بررسي وضعيت پايداري محيط زيست از جمله مسائل است كه براي رسيدن به توسعه پايدار بسيار حائز اهميت مي باشد. به اين منظور در مطالعه حاضر پايداري محيط زيست استان هاي ايران با استفاده از روش تاپسيس در سال 1395 مورد ارزيابي قرار گرفته است.بر اساس نظر سنجي صورت گرفته از كارشناسان حوزه محيط زيست و اساتيد دانشگاه شاخص هاي حفاظت از مراتع، برداشت آب هاي زير زميني نسبت به ساير شاخص هاي در نظر گرفته شده در اين تحقيق داراي وزن بالاتر بوده و در نتيجه مي توان گفت اهميت بالاتري در پايداري محيط زيست استان ها در نظر گرفته شده دارند. بر اساس نتايج حاصل از روش AHP-TOPSIS بالاترين شاخص تركيبي پايداري محيط زيست استان هاي كشور به ترتيب؛ كرمانشاه، خوزستان و خراسان جنوبي مي باشد و پاينترين ميزان اين شاخص در بين استان هاي كشور به ترتيب استان هاي آذربيجان شرقي، يزد و اصفهان مي باشد. بنا بر اين با توجه به اهميت شاخص هاي زيست محيطي در بخش كشاورزي، ميزان برداشت آب هاي زيرزميني و حفاظت از مراتع در ارتقا پايداري محيط زييست، سياست گذاران زيست محيطي ميبايست به ارتقا اين شاخص ها در استان هايئكه ناپايداري محيط زيست دارند؛ بپردازند.