ويژگيهاي مراكز كسب و كار معلولين و آسيب ديدگان اجتماعي

سازمانهاي نوآوري نظير پاركهاي علم و فناوري، مراكز رشد و نوآوري، خانه هاي خلاق و ... به افراد صاحب ايده يا خلاق در نمونه سازي، توليد و تجاري سازي ايده هاي نوآورانه و خلاقانه كمك نموده و خدمات متنوعي ارائه مينمايند. بهترين مخاطبين اين مراكز افرادي هستند كه دغدغهاي به جز تكميل تيم كاري، داشتن برنامه كسب و كار مناسب و موفقيت در توليد و بازار ندارند. به تدريج، افرادي كه دغدغههاي جدي به جز كسب و كار دارند، در ارزيابيهاي ساليانه، امتياز كافي براي ماندن و بهرهمندي از خدمات آن سازمان به دست نياورده و حذف ميشوند. هدف اين سازمانها، رشد اقتصادي بالا و توسعه بازار ميباشد. معلولين و مددجويان اجتماعي كه جمعيت قابل توجهي هم دارند، فرصت كمي براي ورود و فعاليت در چنين سازمانهايي پيدا ميكنند. محدوديتهاي جسمي و روحي اين افراد موضوعي است كه معمولاً نه تنها در طراحي فضاي فيزيكي مراكز نوآوري توجهي نميشود، بلكه در فرآيندها، روشهاي اجرايي و ارزيابي اين سازمانها نيز معمولاً جايگاهي ندارند. اين مقاله به ملاحظاتي ميپردازد كه در طراحي يك مركز نوآوري ويژه معلولين و مددجويان اجتماعي بايد لحاظ گردد.