سازمانهاي غيردولتي و برساخت اجتماعي مسائل محيطزيستي

ايجاد زمينه‌هاي علاقه‌مندي به مشاركت در حفاظت از محيط‌زيست در بسياري از جوامع از طريق سازمان‌هاي غيردولتي محيط‌زيستي صورت مي‌پذيرد. فعالان و سازمان‌هاي محيط‌زيستي بخش بزرگي از بحران‌هاي محيط‌زيستي را ناشي از ارتباط نادرست انسان‌ها و محيط دانسته و در نتيجه راه‌حل‌هايي كه ارائه مي‌دهند، مردم و كل جامعه را دربر مي‌گيرد. درك عمومي مشكلات زيست‌محيطي تا حدودي به‌صورت اجتماعي ساخته مي‌شوند و اين فرايند ساخت يابي را مي‌توان بررسي، درك و تبيين كرد. اين عقيده يكي از پايه‌اي‌ترين مفاهيم در جامعه‌شناسي محيط‌زيست است. آنچه ساختگرايان مي‌گويند اين است كه ما بايد از نزديك نگاهي به فرايندهاي اجتماعي، سياسي و فرهنگي‌اي بيندازيم كه به‌واسطه آنها شرايط زيست‌محيطي خاصي شرايط مخاطره‌اي ناپذيرفتني تعريف مي‌شوند و به‌اين‌ترتيب در ايجاد وضعيت بحران سهيم‌اند. يكي از نتايج فعاليت سازمان‌هاي غيردولتي توسعه ظرفيت‌هاي محلي براي حفاظت از محيط‌زيست است. در مقاله حاضر قصد بر اين است كه بر اساس نظريات جامعه‌شناسي ساختگرايي جان بست و جآن‌هانيگن و با روش اسنادي شيوه عمل اين نهادها از منظر جامعه‌شناختي بررسي شود.