آموزش محيط‌زيست در آموزه‌هاي اسلامي و نهج‌البلاغه امام علي (ع)

پژوهش حاضر با هدف بررسي آموزش محيط‌زيست در آموزه‌هاي اسلامي و همين‌طور بر مبناي فرمايشات گوهربار مولاي متقيان علي (ع) در نهج‌البلاغه انجام گرديده است. اين پژوهش از لحاظ هدف از نوع پژوهش‌هاي بنيادي بوده و از لحاظ روش گردآوري اطلاعات توصيفي ، اسنادي و تحليلي كه با بهره‌گيري از اسناد و منابع معتبر دست‌اول و دوم ، اطلاعات مدنظر گردآوري شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان داد در آموزه‌هاي اسلامي به‌ويژه در آيات قرآن كريم و روايات و احاديث ائمه معصومين و از طرفي در اديان مختلف به مقوله آموزش محيط‌زيست و نقش و اهميت و جايگاه آن در زندگي بشر و راه‌هاي حفظ و صيانت از اين موهبت الهي به‌طور ويژه و مبسوط پرداخته شده است. همين‌طور در كتاب شريف نهج‌البلاغه در خطبه‌ها ، نامه‌ها ، حكمت‌هاي آن از زبان مولاي متقيان علي (ع) به اهميت آموزش محيط‌زيست و نحوه تعامل انسان با محيط‌زيست به‌طور جامع اشاره گرديده است كه با در نظر گرفتن اين مؤلفه‌ها مي‌توان به نام‌گذاري بعضي سوره‌هاي قرآني به عناصر طبيعت ، اهميت حياتي عناصر سه‌گانه طبيعت (آب، هوا، زمين) در زندگي انسان‌ها و احكامي كه جنبه نهي كنده و امر كننده در زمينه مواجهه با محيط‌زيست دارند و نقش مادر بودن (محيط‌زيست) براي بشر و همچنين تعاملات انسان‌ها با نباتات ، حيوانات ، جمادات و وظايفي كه بر دوش انسان‌ها در قبال طبيعت متصور مي‌گردد به‌صورت جامع بيان شده است در پايان پيشنهاد‌هايي هم جهت بهره‌برداري و پيشگيري و اجرا در زمينه آموزش محيط‌زيست ارايه گرديد.