بازانديشي انتقادي دشواره‌هاي حكومت‌انديشي ايراني در زيست‌جهان معاصر

Critical Rethinking the Difficulties of Iranian Thought Governments in the Contemporary World

حكومت انديشي ايراني، قدمتي به درازاي تاريخ اين سرزمين دارد. انديشه اي كه برآمده از مناسبات امر سياسي و دين برساخته مي شود و بر پايه آن، سرزمين متنوع و متكثر قومي و زباني ايراني متحد مي شود. اوج تكامل الگوي حكمراني ايراني در عصر ساساني بود كه بر بنياد آن، ايده ايران بر پايه همسازي دين و سياست، امپراطوري قدرتمندي به‌وجود مي‌آيد. اين الگو در سده ميانه اسلامي، بر اساس نياز قدرت، بستري را مهيا مي كند تا از چشم انداز آن، حكومت انديشي اسلامي در امتداد الگوي ايراني قرار گيرد. اين انديشه حكومتي در عصر صفوي نيز جلوه ديگري از حكومت انديشي ايراني را براي تداوم ايران و ايرانيت، به نمايش مي گذارد. حال با توجه به دشواره هاي بسياري كه حكمراني ايراني در دوره معاصر با آن روبه‌رو است، از چالش مليت سازي تا مناسبات سنت و مدرنيته، آيا حكومت انديشي ايراني امكان بازانديشي متناسب با دشواره هاي معاصر را خواهد داشت؟ فرضيه مد نظر در پاسخ به اين پرسش اين است كه، در حكومت انديشي ايراني تداوم‌يافته در طول تاريخ، امكان و توانايي فكري چون اتحاد تكثرها، قانون گرايي و نخبه گرايي و... وجود دارد كه با بازخواني انتقادي متناسب با زيست‌جهان امروزين، گذار از دموكراسي رأس ها را به دموكراسي رأي‌ها محقق سازد. در اين فرآيند، با رويكرد تبارشناسانه حكومت انديشي ايراني، ضمن رويارويي انتقادي، مؤلفه هاي بنيادين برسازي حكومت‌انديشي متناسب با زيست مدرن را براي جامعه ايراني پي مي جوييم.

Iranian governance has a long history in this land. Thoughts arising from the relations between politics and religion are built, and based on it, the diverse and pluralistic ethnic and linguistic land of Iran is united. The peak of the evolution of the model of Iranian rule in the Sassanid era was based on which the idea of Iran based on the harmonization of religion and politics, a powerful empire is created. This model in the Islamic Middle Ages, based on the need for power, provides a platform for Islamic perspective to be placed along the Iranian model from its perspective. This idea of government in the Safavid era also shows another manifestation of Iranian governance for the continuation of Iran and Iranian. Now, considering the many difficulties that Iranian rule faces in the contemporary period; From the challenge of nationalization to the relationship between tradition and modernity, will Iranian governance be able to rethink in proportion to contemporary difficulties? The hypothesis in response to this question is that in Iranian governance, which has continued throughout history, there is a possibility and intellectual ability such as the unity of pluralism, legalism and elitism, etc. Realize the votes in a democracy. In this process, with a genealogical approach to Iranian governance, while facing a critical confrontation, we pursue the fundamental components of building governance in line with modern biomedicine for Iranian society.