نقش دين اسلام و مبلغين آن در حفظ و تقويت هويت‌ها و زبان‌هاي بومي

اين پژوهش به مطالعه نقش دين مبين اسلام و كارگزاران يا مبلغين آن در حفظ و تقويت هويت‌هاي محلي و بومي مي‌پردازد. سؤال اصلي مقاله اين است كه چرا پس از حمله اعراب به ايران و ورود آئين جديد، هويت‌هاي محلي ايراني از بين نرفتند؟ آيا اين امر ناشي از ظرفيت و پتانسيل دين اسلام است؟ و آيا مبلغين مذهبي توانسته‌اند از ظرفيت‌هاي اين دين الهي براي حفظ و بقاي هويت‌هاي محلي و بومي سود جويند؟ براي پاسخ به اين سؤالات يكي از هويت‌هاي بومي ايراني به نام «هويت كُردي» را انتخاب كرده‌ام و براي تحديد مسئله، شهر بوكان در استان آذربايجان غربي را انتخاب كرده و به مطالعه نقش اسلام و كارگزاران مذهبي آن در اين منطقه پرداخته‌ام. روش مورداستفاده تحليل محتواي كيفي بوده و داده‌هاي تحقيق با استفاده از تكنيك مصاحبه عميق با 15 عالم روحاني به دست آمده است. اطلاعات به دست آمده با روش تحليل تماتيك تجزيه‌وتحليل شده و از مجموع 24 مفهوم استخراج شده، سه مقوله نهايي با عناوين «برساخت ادبيات كُردي»، «تكامل و گسترش زبان محاوره در حوزه عمومي» و «نمايش هويت كُردي در سطح اجتماعي» انتزاع يافتند. اين تحقيق پيشنهاد مي‌كند كه ساختارهاي اجتماعي- سياسي مناسب براي حفظ و تقويت هويت‌هاي محلي و بومي با الهام از دين مبين اسلام طراحي و اجرا شود.