جايگاه مدارس در پيشگيري و كاهش آسيب هاي اجتماعي دانش آموزان

هدف كلي از انجام اين پژوهش، بررسي جايگاه مدارس در پيشگيري و كاهش آسيب هاي اجتماعي دانش آموزان است. پژوهش حاضر با بكارگيري روش تحليل محتواي كيفي به واكاوي متون، پژوهش هاي پيشگيري از آسيب هاي اجتماعي و همچنين اسناد و تحقيقات انجام شده در حوزه نقش آموزش و پرورش و مدرسه در رابطه با كاهش آسيب هاي اجتماعي پرداخته است. لذا پژوهش حاضر نيز سعي در پر رنگ كردن نقش آموزش و پرورش و مدرسه در پيشگيري و كاهش آسيب هاي اجتماعي دانش آموزان داشته است، نتايج اين پژوهش نشان مي دهد كه تقويت عوامل محافظت كننده و آموزش مهارت هاي خود مراقبتي با استفاده از نقش و پتانسيل نظام آموزشي و آموزش هاي مدرسه- محور به نحوي كه نوجوانان قادر به محافظت از خود در برابر رفتارهاي پرخطر، عوامل و رويدادهاي مخاطره آميز و بطور كلي آسيب هاي اجتماعي باشند، مي تواند به عنوان يكي از استراتژي هاي نظام آموزشي در راستاي پيشگيري اوليه از آسيب هاي مذكور مدنظر قرار گيرد.