اثربخشي شفقت درماني بر راهبردهاي تنظيم هيجان مادران داراي كودكان دبستاني مبتلا به اختلال نقص توجه / بيش فعالي

هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي آموزش شفقت درماني بر راهبردهاي تنظيم هيجان مادران داراي كودكان دبستاني مبتلا به اختلال نقص توجه / بيش فعالي مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش شامل كودكان بيش فعال منطقه 3 اصفهان بود. بااستفاده از روش نمونه گيري تصادفي پرسشنامه ها در بين 50 نفر از مادران داراي كودك بيش فعال كه نمرات پايين‌تري در تحمل ناكامي و تنظيم هيجان كسب كردند با در نظر گرفتن ملاك هاي ورود و خروج، انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه)هر گروه 15 نفر( قرار گرفتند. ابزار انداز‌ه‌گيري مورد استفاده در پژوهش پرسشنامه تنظيم هيجان گارنفسكي بود. مداخله مشاوره‌اي مبتني بر رويكرد شفقت درماني بر روي گروه آزمايش در 8 جلسه90 دقيقه اي مجازي و بصورت هفته‌اي يكبار انجام شد و در ادامه بر گروه ازمايش و گواه پس آزمون گرفته شد. كليه ي داده هاي جمع آوري شده با استفاده از نرم افزار نسخه 23 SPSS وبا استفاده از آمار توصيفي ميانگين و انحراف داده ها توصيف و سپس مفروضه ها با روش آماري تحليل كوواريانس و تحليل كوواريانس چندمتغيره تحليل شد.نتايج پژوهش نشان داد فرضيه شفقت درماني بر مولفه هاي تنظيم هيجانات (راهبردهاي انطباقي و غير انطباقي) مادران كودكان دبستاني داراي اختلال نقص توجه / بيش فعالي تأثير گذار است؛ مورد تاييد قرار نمي گيرد.