بررسي اثربخشي آموزش خودتنظيمي هيجاني بر كاهش اشتغال ذهني و پيامد منفي استفاده از اينترنت نوجوانان دختر شهر اصفهان

هدف پژوهش حاضر عبارت است از بررسي اثربخشي آموزش خودتنظيمي هيجاني بر كاهش اشتغال ذهني و پيامد منفي استفاده از اينترنت نوجوانان دختر شهر اصفهان. به اين منظور از روش نيمه تجربي با پيش آزمون و پس آزمون استفاده شد . جامعه آماري عبارت بود از تمامي دانش آموزان دختر (12 تا 14) ساله ناحيه 2 شهر اصفهان در سال تحصيلي 95 – 94. به منظور نمونه گيري تعداد 30 نفر از دانش آموزاني كه نمره آنها در تست اعتياد به اينترنت كاپلان بالا مي باشد را به طور تصادفي انتخاب و به دو گروه آزمايش و گواه تقسيم شدند. براي گروه آزمايش ، آموزش خود تنظيمي هيجاني در 8 جلسه 90 دقيقه اي اجرا گرديد و گروه كنترل هيچ آموزشي دريافت نكردند. ابزار سنجش عبارت بود از پرسشنامه اعتياد به اينترنت كاپلان (GPUIS). يافته ها نشان داد آموزش خود تنظيمي بر بهبود و كاهش اعتياد به اينترنت و پيامد هاي منفي و اشتغال ذهني دانش آموزان به صورت معنا داري موثر بوده است . نتايج نشان داد آموزش خود تنظيمي يكي از روش هاي موثر براي كاهش اعتياد به اينترنت نوجوانان است.