اثربخشي آموزش والدگري مثبت مادران بر خودكارآمدي و پرخاشگري دانش آموزان دوره ابتدايي شهرستان لردگان

هدف اين پژوهش بررسي اثربخشي آموزش والدگري مثبت مادران بر خودكارآمدي و پرخاشگري دانش آموزان دوره ابتدايي شهرستان لردگان بود. روش پژوهش حاضر نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون-پس آزمون دوگروهي (آزمايش- گواه) بود. جامعه آماري پژوهش را كليه دانش آموزان دوره ابتدايي شهرستان لردگان و مادران آنها در سال تحصيلي 1400-1399 تشكيل دادند. در اين پژوهش از روش نمونه گيري تصادفي استفاده گرديد و جمعاً 40 نفر از مادران دانش آموزان به طور تصادفي انتخاب و در دو گروه (آزمايش و گواه) قرار گرفتند. ابزار پژوهش شامل پرسش نامه خودكارآمدي كودكان و نوجوانان موريس (۲۰۰۱) و پرسشنامه پرخاشگري كودكان واحدي و همكاران (1378) بود. مداخله آموزش والدگري مثبت، طي 8جلسه 90دقيقه اي درمورد گروه آزمايش اجرا شد و داده ها با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس چندمتغيره تحليل شد. فرضيه ها در سطح (05/0 P) تأييد شد. يافته ها حاكي از اثرگذاري مداخله بر خودكارآمدي و پرخاشگري دانش آموزان در پس آزمون بود (ضريب اتا خودكارآمدي 263/0 و پرخاشگري 387/0)؛ لذا مي توان از اين مداخله به عنوان مداخله مؤثر بر خودكارآمدي و پرخاشگري دانش آموزان استفاده كرد.