ارزيابي تأثير تغيير كاربري اراضي بر ميزان سيلخيزي حوزه هاي شهري (مطالعه موردي: رودخانه فرحزاد تهران)

Evaluating the effect of land use change on the amount of flooding in urban areas (Case study: Farahzad River in Tehran)

يكي از مهمترين چالشهاي اساسي در ارتباط با بهم خوردن بيلان آبي در يك حوزه آبخيز، دخالت انسان در طبيعت به ويژه تغييركاربري اراضي با هدف توسعه شهري و مناطق مسكوني است. هدف از اين تحقيق تعيين ميزان تغيير كاربري اراضي و تاثير اين تغييرات بر ميزان افزايش پهنه هاي سيلابي در مناطق پايين دست حوزه آبخيز فرحزاد مي باشد. در اين تحقييق با كمك عكسهاي هوايي و تصاوير ماهواره اي، تغييرات كاربري اراضي اين حوزه آبخيز در دهه 50 و دهه 90 استخراج و سپس با كمك مدل هاي هيدروليكي(HEC-RAS) و سيستم اطلاعات جغرافيايي(GIS) نسبت به شبيه سازي سيلاب در رودخانه فرحزاد اقدام و تغييرات پهنه هاي سيلابي در اين رودخانه در اين سالها تعيين شد. نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه سطح اراضي مرتعي، جنگل و كوهستاني از 39/23 به 5/16 كيلومترمربع كاهش يافته و در مقابل سطح مناطق مسكوني، راهها و فضاي سبز شهري از 1/1 به 7 كيلومترمربع افزايش يافته است. همچنين سطح پهنه هاي سيلابي در دهه 90 نسبت به دهه 50 براي دوره بازگشت هاي 2، 5، 10، 25، 50 و 100ساله به ترتيب 34، 32، 30، 29، 31 و 32درصد افزايش يافته است.