اسكندر در مكران و پيامدهاي آن

بازگشت اسكندر بعد از فتوحات در هند روايت بسيار جالبي است كه بخش‌هاي زيادي از متون تاريخي، حماسي، ادبي را به خود اختصاص داده است. شرح سفر او و گذشتن از صحراي مكران، درگيري‌ها و گرفتاري هايش او در اين وادي خود شرح مفصلي است كه تمامي پيروزي‌هاي او در ايران و هند را تحت شعاع قرار داد. اينكه چگونه ممكن است سردار مقدوني به همراه سپاهيان زبده خود بعد از درنورديدن تمامي ولايات ايران و هند طي دوازده سال متمادي به هنگام عبور از كناره هاي جنوبي درياي اريتره، نتواند در فتح بخش هاي كوچكي از يك ايالت شرقي ايران يعني مكران برآيد و بعد از عبور از اين ايالت در كرمان به سبب توفيق و مددي كه خداوند به او و يارانش داده بود شكرگزار باشد؟ مقاله حاضر درصدد است تا با بررسي منابع دست‌اول، تحقيقات و پژوهش‌هاي جديد زمينه ها، عوامل، انگيزه ها، تلف شدن سپاه مقدوني به هنگام عبور از مكران و رسيدن به كرمان را مورد ارزيابي و واكاوي قرار داده و برخي از ابهامات و پيچيدگي تاريخي اين سفر مخاطره‌آميز را تبيين نمايد. اينكه چرا و چگونه سپاه مقتـدر مقدوني بعد از لشكركشي هاي بزرگ و پيروزمندانه اش در ايران و هند به هنگام عبور از سواحل جنوبي درياي اريتره در غايت خواري و ضعف به‌محض رسيدن به كرمان به سبب رهايي از اين معضل بزرگ به درگاه خداوند نماز شكرگزاري به‌جا آورد؟ بررسي ها نشان مي-دهد عوامل متعددي در زمين گير شدن سپاه مقدوني چون شرايط محيطي، عدم آشنايي با منطقه، عدم استفاده صحيح از آب و غذا، حملات مكرر اقوام بومي و محلي مكران، غرور و تكبر بيش‌ازحد سردار مقدوني وجود داشته است كه در ذيل به آن پرداخته مي شود.