جغرافياي تاريخي و اقتصادي مكران در تاريخ

مكران منطقه اي درجنوب شرقي فلات ايران بود كه از شمال به سيستان، از جنوب به درياي مكران(عمان)،از شرق تا حدود سند و ازغرب به كرمان محدود بود. نام مكران در كتيبه‌هاي سومري «مكّن» ودر نوشته‌هاي هخامنشي «مكا» و كتيبه‌هاي ساساني« مكوران»و«مِچَنيكان» است. همچنين به نامهاي ديگري مانند گدروزيا، ماكاي،موكاي، ماكاره نه، مكران و.. در دوره هاي مختلف تاريخي ناميده شده است. براي نام مكران معاني مختلفي بيان شده: ساحل مكا، خانه، سكونتگاه، سرزمين باتلاق، ماه كران. مكران به علت دوري از مراكز قدرت، در طول تاريخ محل سكونت اقوام فرقه اي مانند خوارج بوده يا گروهايي كه به عنوان گذرگاه به سمت هند ازآن استفاده كرده اند. مكران در حالي كه يك منطقه گرم و خشك است، تنوع آب و هوايي دارد و باعث شده كه زمينه توليد محصولات گرمسيري و سردسيري در آن فراهم شود.اين مقاله تلاش دارد نام و و جه تسميه مكران را همراه با شرح حدود جغرافيايي و تحولات تاريخي و اوضاع اقتصادي ، به اتكاي منابع و به روش توصيفي بيان كند.