مقايسه تاثير روش تدريس الگوسازي با روش تدريس بارش مغزي بر ميزان يادگيري درس جامعه شناسي

پژوهش حاضر در اين مسير گام برميدارد تا ضمن ارايه داده ها و منابعي تاثيرات مطلوب روش هاي تدريس فعال و علي الخصوص مشاركتي را اثبات كند. اين پژوهش با هدف بررسي تاثير آموزش با روش الگو سازي در مقايسه باروش بارش مغزي بر ميزان يادگيري دانش آموزان پايه دوازدهم ، در مدرسه بيان شهرستان كرمانشاه در استان كرمانشاه طراحي و در سال 1402 اجرا گرديد.طي يك مطالعه نيمه تجربي 2 كلاس 15 نفره از دانش آموزان پايه دوازدهم به عنوان نمونه انتخاب وبا توجه به سن ، معدل ، وضعيت تحصيلي به دو گروه همتا ( 15 نفر گزوه كنترل و 15گروه آزمايش) تبديل شدند . ابتدا با استفاده يك آزمون 10 سوالي بر اساس اهداف رفتاري درس ، پيش آزمون انجام شد و سپس به گروه آزمايش با روش تدريس بارش مغزي و گروه كنترل با روش الگوسازي در دو جلسه 90 دقيقه اي آموزش داده شد و با سوالات يكسان پس آزمون گرفته شد و با آزمون tمورد قضاوت آماري قرار گرفت .نتايج پژوهش مبين آن بود كه با وجود اينكه هر دو روش الگوسازي و بارش مغزي بر يادگيري دانش آموزان تاثير دارد اما تدريس به روش بارش مغزي تاثير بيشتري بر ميزان يادگيري دانش آموزان داشت .