اثربخشي الگوي سينرگوژي مكاني در آموزش علوم اجتماعي دانشگاه فرهنگيان

سينرگوژي الگويي آموزشي برگرفته از رويكرد ساختن گرا است كه بنياد اصلي آن مبتني بر برنامه‌ريزي گروهي و مشاركتي است. الگوي سينرگوژي در آموزش دروس مكان محور به دليل ساختار داده مكاني آن بيشترين كاربرد را دارد. بنياد دروس مكان محوري مبتني بر محتواي جغرافيايي است. اين پژوهش با روش تفسيري مبتني بر گردآوري اطلاعات از منابع كتابخانه‌اي - اسنادي به بررسي روش سينرگوژي آموزش دروس مكان محور رشته آموزش علوم اجتماعي دانشگاه فرهنگيان پرداخته است. يافته‌ها نشان مي‌دهد الگوي سينرگوژي با اهرم مشاركتي خود راهبر با تأكيد بر كارگروهي دانشجو و تسهيلگري مدرس مي‌تواند در يادسپاري و تصويرسازي ذهني داده‌هاي مكاني به شيوه مؤثري عمل نمايد. پياده‌سازي مدل سينرگوژي متناسب با مراحل خود به‌صورت گام‌به‌گام مي‌باشد. بدين‌گونه كه مدرس به‌عنوان تسهيلگر با توان هدايت گر، مشاركت‌محور، دانش گرا، اعتمادساز، انسجام‌بخش و هم‌افزا عمل مي‌نمايد. در اين شيوه فراگير با هدايت مدرس به شيوه خود راهبري گروهي با طي مراحل گروه‌بندي، تعريف، تسهيلگري، سينرژي سازي، اعتباريابي، طبقه‌بندي، چرخش مفاهيم، اشتراك‌گذاري و ارزيابي، مطالب درسي مكان محور را آموخته و با تصويرسازي ذهني، يادسپاري پايدار آن را كسب مي‌كند.