حريم خصوصي در فقه و حقوق

Privacy in jurisprudence and law

حريم خصوصي، قلمرو و محدوده اي از اعمال و ويژگي هاي هر شخص است كه براي عموم آشكار نيست و در وهله نخست به فرد معيني اختصاص دارد و وي نيز تمايل به افشاي آن ندارد. اشخاص هيچ گونه ورود و نظارت ديگران بر اين فضا را برنمي تابند و نسبت به ورود غير واكنش نشان مي دهند. اين مفهوم تاكنون در حقوق اسلامي و حقوق ايران به صورت مستقل بحث نشده است. قانونگذار ايراني نيز با عنايت به بي سابقه بودن اين موضوع در فقه و حقوق ايران، به صورت ناقصي تنها به شناسايي برخي مصاديق اين حق پرداخته است. به حريم خصوصي فيزيكي به عنوان يكي از ابتدايي ترين مصاديق حق بر حريم خصوصي به صورت پراكنده اي در قوانين مختلف اشاره شده است. اين مقاله، به بررسي وضعيت نحوه حمايت قانونگذار از حريم خصوصي فيزيكي اشخاص در فقه شيعه و حقوق موضوعه ايران و طرح حمايت از حريم خصوصي مي پردازد.