هويت مكاني در شهر هاي آينده

رشد شهرنشيني درروند روزافزون آن نشان‌دهنده اين واقعيت است كه در سال‌هاي آينده، بيشتر جمعيت جهان در شهرها زندگي خواهند كرد بنابراين نياز به برنامه‌ريزي و طراحي شهري بر اساس مناسبات ويژگي‌هاي آينده شهرنشيني اجتناب‌ناپذير است. در اين ميان توجه به مسائل انساني و اجتماعي ازجمله هويت مكاني شهرهاي آينده از مسائلي است كه توجه اندكي در مقايسه با مسائل اقتصادي و زيست‌محيطي به آن شده است. شهر به‌عنوان يك مكان جغرافيايي مي‌تواند بستري براي هويت بخشي و منشأ تعلق و تعهد ساكنين خويش باشد درصورتي‌كه زمينه‌هاي فرهنگي و ماهيت هويت‌ساز را ايجاد نمايد. روش تحقيق پژوهش حاضر با رويكردي كيفي مبتني بر مطالعات كتابخانه‌اي است اين تحقيق با بهره‌گيري از روش توصيفي- تحليلي در جستجوي بررسي وضعيت هويت مكاني در شهرهاي آينده نگاشته شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد درصورتي‌كه فرآيند طراحي شهرهاي آينده با توجه به بعد تاريخي- جغرافيايي شهر و مظاهري كه خاطره جمعي شهروندان را شكل مي‌دهد باشد در كنار ساير موارد مانند نمادسازي و خوانايي مكان مي‌تواند در شكل‌گيري هويت مكاني موفق باشد.