آينده نگري الگوي فضاهاي باز شهري در تناسب با سبك زندگي نوينو چالش‌هاي كليدي آن

يكي از نقش هاي اساسي كه پارك هاي شهري بازي مي‌كنند فراهم سازي فضايي براي تجربه‌ي تنوع هم به صورت شخصي و هم فرهنگي است كه اين مسئله باعث بالا بردن تنوع مخاطبين، افزايش كاربر ‌پسندي و سهولت دسترسي به فضاي باز عمومي مي‌گردد. مفاهيم اجتماعي و فضايي در آينده برگرفته از سبك زندگي جديد خواهد بود كه در آن ارزش ها و نگرشهاي رو به تحول به ويژه آنچه مربوط به طبيعت و پايداري است مورد بازواكاوي قرار گرفته و چالش‌هايي مانند مدل‌هاي زندگي شهري آينده و الگوي فضاهاي باز شهري منطبق با آن، بازنگري شوند؛ آنچه كه هدف اين پژوهش را شكل مي‌دهد. از آنجا كه شهرنشيني و بهره برداري از فضاهاي باز عمومي در آينده توسط افزايش تعاملات «مجازي»، مرتفع كردن نياز واقعي، تاثيرات متقابل اجتماعي، فناوري هاي حمل و نقلي و تعاملي نوظهور و همچنين بيماري هاي همه گير در معرض تحول و تهديد است، ضرورت بازنگري و بازانديشي نقش خيابان هاي شهري به عنوان فضاي عمومي در آينده شايان اهميت است. ارزش هاي اجتماعي و فرهنگي فضاهاي باز شامل نگرش هايي مربوط به طبيعت و تمايل جهت برقراري ارتباط با آن است. استفاده از فناوري هاي نوين ارتباطاتي اطلاعاتي مي‌تواند كاربرد فضاي باز شهري عمومي را افزايش و ارتقا بدهد و بهبود ببخشد؛ اين موضوعات مي‌تواند شامل اشتغال و توسعه در زمينه ي منظرهاي توليدي و فناورانه تعاملي باشد. از اين رو رويكردي انعطاف پذيرتر براي دسترسي به مفهوم و كاربرد فضاي باز مطرح است. به طوري كه با استفاده از تشخيص منظرها، زمين ها و عرصه هاي متروك و رها شده -كه امكاناتي را براي استفاده افراد رانده شده از نظر اجتماعي فراهم مي‌كند - و توانايي پاسخگويي به تغييرات محيط زيستي به وسيله‌‎ي چارچوبي پويا از ساختارها و شبكه هاي بوم شناسي شهري است، را فراهم مي‌كند.