بررسي اثر تنش خشكي بر خصوصيات رشدي و فيتوشيميايي شاهدانه تحت محلول‌پاشي آبسيزيك اسيد

تنش خشكي از جمله عوامل مهمي است كه بر خصوصيات كمي و كيفي گياهان دارويي مؤثر است، كيفيت و كميت گياهان دارويي به‌طور خاصي تحت‌تأثير ژنتيك، عوامل محيطي و اثر متقابل اين دو عامل است. گياهان دارويي برخلاف ديگر محصول‌هاي زراعي، گياهاني هستند كه در آن‌ها كيفيت مواد در مقايسه با كميت آن‌ها به‌مراتب مهم‌تر و ضروري‌تر مي‌باشد. امروزه كاربرد مواد تنظيم‌كننده رشد گياه به‌منظور كاهش اثرات منفي ناشي از تنش‌هاي مختلف مطرح‌شده است. شناخت عوامل محيطي، گياهي و زراعي نقش مهمي در موفقيت كشت گياهان دارويي دارد. به همين منظور آزمايشي در قالب فاكتوريل بر پايه طرح كاملاً تصادفي با دو تيمار تنش خشكي در چهار سطح (100، 85، 70 و 55 درصد ظرفيت زراعي) و اسيدآبسيزيك در چهار سطح (0، 10، 20 و 30 ميلي‌گرم در ليتر) با سه تكرار بر روي پايه نر شاهدانه اجرا شد. تنش خشكي باعث كاهش ارتفاع و قطر اندام هوايي، وزن تر و خشك اندام هوايي و ريشه شد. اسيدآبسيزيك در شرايط تنش خشكي اثر متفاوت بر صفات مورد بررسي با توجه به سطح تنش و سطح اسيدآبسيزيك استفاده‌ شده، داشت. به‌طوركلي مي‌توان اين نتيجه را گرفت كه تنش خشكي باعث كاهش در عملكرد گياه مي‌شود و گياه براي تحمل آن يك‌سري مكانيسم‌هايي ازجمله افزايش اسيدآبسيزيك، فنل كل برگ و فلاونوئيد از خود نشان مي‌دهد.