اثر سولفات منگنز بر شاخص‌هاي فيزيولوژيكي دو رقم انگور تحت تنش كم‌آبي در شرايط درون شيشه‌اي

در اين پژوهش اثر سولفات منگنز بر صفات بيوشيميايي، فيزيولوژيكي و آنزيم سوپراكسيددسموتاز در دو رقم انگور تامسون سيدلس و رطبي تحت تنش كم‌آبي در شرايط درون شيشه‌اي مورد بررسي قرار گرفت. تيمار سولفات منگنز در 3 سطح به‌صورت MS بدون منگنز (0 ميلي‌گرم در ليتر)، MS با منگنز در حد استاندارد (9/16 ميلي‌گرم در ليتر) وMS با دو برابر منگنز نسبت به حد استاندارد (8/33 ميلي‌گرم در ليتر) و تيمار تنش كم‌آبي در 4 سطح به‌وسيله‌ي مقادير 0، 3، 9 و 12 درصد وزني به حجمي پلي اتيلن گلايكول 6000 (PEG) در دو رقم انگور تامسون سيدلس (نيمه حساس به خشكي) و رطبي (مقاوم به خشكي) انجام شد. از مريستم‌هاي نوك شاخه به‌عنوان ريز‌نمونه‌هاي گياهي استفاده گرديد. فراسنجه‌هاي فيزيولوژيكي شامل مقدار كربوهيدرات‌هاي محلول، پرولين، پروتئين‌هاي محلول و فعاليت آنزيم‌ سوپراكسيددسموتاز برگ تحت تاثير تنش كم‌آبي قرار گرفت اما تيمار سولفات منگنز در تمام غلظت‌ها به‌ويژه در سطح 9/16 ميلي‌گرم در ليتر افزايش قابل توجهي در اين فراسنجه‌ها نشان داد. بيشترين مقدار كربوهيدرات‌هاي محلول، پرولين، پروتئين‌هاي محلول و فعاليت آنزيم‌ سوپراكسيددسموتاز برگ در تيمار 8/33 ميلي‌گرم در ليتر سولفات منگنز در سطح تنش 3 و 9 درصد وزني به حجمي PEG در رقم رطبي ديده شد. نتايج اين پژوهش پيشنهاد ‌مي‌كند كه سولفات منگنز در شرايط تنش خشكي با افزايش اسموليت‌هاي محلول از جمله كربوهيدرات‌هاي محلول، پروتئين‌هاي محلول و آنزيم‌ آنتي‌اكسيداني سوپراكسيددسموتاز موجب تحريك فراسنجه‌هاي رشدي انگور ‌مي‌شود و احتمالاً سولفات منگنز مي‌تواند يكي از راه‌كارهاي مناسب براي كاهش آسيب تنش خشكي در انگور به‌ويژه در رقم تامسون سيدلس است.