بهينه‌سازي ريزازديادي انار در كشت دورن شيشه‌اي

انار (.Punica granatum L) از خانواده پونيكاسه (Punicaceae) و از محصولات باارزش مي‌باشد. ريزازديادي انار از طريق كشت بافت مي‌تواند راهكاري براي توليد نهال‌هاي يكنواخت و عاري از بيماري مطرح باشد. در حاليكه، عواملي مانند عدم ريشه‌زايي و قهوه‌اي شدن به دليل حضور تركيبات فنولي در كشت درون شيشه‌اي مي‌تواند ريزازديادي اين گياه را با مشكل مواجه سازد. به منظور يافتن راهكار مناسب براي حل اين مشكلات، تاثير عوامل مختلف بر ريزازديادي ارقام انار مورد بررسي قرار گرفت. اين آزمايش به صورت فاكتوريل در قالب طرح كاملا تصادفي با پنچ تكرار انجام شد. محيط‌كشت‎ مورد استفاده در اين تحقيق محيط‌كشت موراشي و اسكوگ (MS) بود. تنظيم كننده‎هاي رشد گياهي شامل بنزيل آمينو پورين (صفر، 5/0، يك، دو و چهار ميلي‌گرم در ليتر)، ايندول بوتيريك اسيد (صفر، 25/0 و 5/0 ميلي‌گرم در ليتر) بود. نتايج نشان داد كه بين غلظت‌هاي مختلف تنظيم‌كننده‌هاي رشد اختلاف معني‌داري وجود داشت. بر اين اساس بيشترين پرآوري و رشد گياهچه در محيط‌كشت MS حاوي يك ميلي‌گرم بر ليتر ‌ بنزيل آمينو پورين و 25/0 ميلي‌گرم بر ليتر ايندول بوتيريك اسيد بود.