اثر ساليسيليك اسيد بر برخي ويژگي‌هاي ريخت‌شناسي و فيزيولوژيكي پيراكانتا در شرايط تنش شوري

شوري خاك يا آب يكي از تنش هاي اصلي غير زيستي است كه رشد و عملكرد گياهان را كاهش مي دهد. ساليسيليك اسيد از تنظيم كننده هاي رشد گياهي است كه در تنش هاي محيطي اثر محافظتي دارد و موجب بهبود رشد گياه مي شود. به منظور بررسي اثر ساليسيليك اسيد بر درختچه‌هاي پيراكانتا در شرايط تنش شوري، آزمايشي به‌صورت فاكتوريل و در قالب طرح پايه به طور كامل تصادفي با 4 تكرار در مركز تحقيقات، آموزش و مشاوره فضاي سبز شهرداري منطقه 5 تهران انجام شد. تيمارها شامل شوري (شاهد، شوري 4 و شوري 8 دسي زيمنس بر متر) و ساليسيليك اسيد با غلظت هاي (صفر، 1 و 2 ميلي‌ مولار) بودند. نتايج نشان داد، در تيمار شوري 8 دسي زيمنس بر متر، كمترين ارتفاع بوته، شمار برگ، وزن تر و خشك شاخساره، وزن تر و خشك ريشه، حجم ريشه و طول بلندترين ريشه مشاهده شد، در حالي كه بيشترين ريزش برگ و نشت يوني مربوط به اين تيمار بود. در شوري 4 دسي زيمنس‌ بر متر، با كاربرد ساليسيليك اسيد 2 ميلي‌ مولار، بيشترين ارتفاع بوته، شمار برگ و وزن تر و خشك شاخساره مشاهده شد. ساليسيليك اسيد با غلظت 2 ميلي‌مولار، سبب افزايش معني‌دار شمار شاخه، وزن تر و خشك ريشه، حجم ريشه و طول بلندترين ريشه در شوري 8 دسي زيمنس بر متر شد. در كل، كاربرد ساليسيليك اسيد سبب كاهش اثرهاي منفي شوري بر ويژگي‌هاي رشدي پيراكانتا شد، به طوري‌كه غلظت 2 ميلي‌‌مولار اثر بيشتري داشت.