اثر دو سطح آبياري و خاكپوش‌هاي آلي بر صفات مورفولوژيكي و فيزيولوژيكي دانهال انار

كم‌آبي از مهم‌ترين تنش هاي محيطي است كه بر رشد و نمو گياهان اثر منفي مي‏گذارد. استفاده از خاكپوش‌ها يكي از راهكارهاي كاهش مصرف آب و خسارت هاي ناشي از كمبود آب است. اين آزمايش با بررسي اثر خاكپوش‌هاي آلي كاسني، شاه‌تره، كاكوتي، چيپس چوب و شاهد (بدون خاكپوش) بر تغييرات مورفولوژيكي و فيزيولوژيكي دانهال انار انجام شد. آزمايش به صورت فاكتوريل با دو فاكتور خاكپوش‌هاي آلي و دو سطح آبياري (100 و 50 درصد) در سه تكرار به مدت 50 روز انجام شد. نتايج نشان داد به دنبال كاهش سطح آبياري با 50 درصد، وزن خشك شاخساره، وزن خشك ريشه و مقدار تركيبات فنلي به طور معني‌داري كاهش يافت. استفاده از خاكپوش‌هاي آلي از كاهش نسبت كلروفيل a به b، كاهش محتواي نسبي آب و كاهش تركيبات فنلي جلوگيري كردند از ميان خاكپوش‌هاي آلي كاسني و چيپس چوب عملكرد بهتري را داشتند.