بهبود ويژگي هاي رويشي و زايشي پياز صورتي رقم سراوان با كودهاي آلي و شيميايي

پياز يكي از قديمي‌ترين محصولات كشاورزي است كه از هزاران سال پيش به عنوان دارو و طعم‌دهنده غذا داراي ارزش بالايي بوده است. اين مطالعه با هدف بررسي اثرات فاصله كاشت و كودهاي شيميايي و آلي بر بهبود ويژگي‌هاي رويشي و زايشي پياز صورتي رقم سراوان در سال‌ 1397 در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه ولايت ايرانشهر انجام گرفت. تيمارها شامل 3 مقدار متفاوت كود (شاهد، كود ورمي‌كمپوست و تلفيق كود ورمي‌كمپوست+NPK) و 2 فاصله كاشت مختلف (15 و 30 سانتي‌متر) بودند. اين آزمايش به صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك كامل تصادفي در 3 تكرار اجرا گرديد. نتايج نشان دادند كه اثرات فاصله كاشت و كودهاي شيميايي و آلي بر ارتفاع و قطر گياه، طول و تعداد برگ، وزن برگ، وزن پياز، وزن كل و عملكرد در سطح 1 درصد معني‌دار شد. بهترين نتيجه در فاصله كاشت 30 سانتي‌متر و تلفيق كود ورمي‌كمپوست+NPK به دست آمد كه سبب افزايش ارتفاع (32/52 سانتي‌متر) و قطر گياه (50/6 سانتي‌متر)، طول و تعداد برگ (به ترتيب 60/46 سانتي‌متر و 61/21)، وزن برگ (83/106 گرم)، وزن پياز (83/229 گرم)، وزن كل (60/317 گرم) و عملكرد (62/26 تن در هكتار) شد. به طور كلي، افزايش فاصله كاشت از 15 سانتي‌متر به 30 سانتي‌متر و كاربرد كودهاي آلي به همراه كودهاي شيميايي سبب بهبود ويژگي هاي رشدي و عملكرد پياز صورتي رقم سراوان گرديد.