بررسي اثر توزيع آرماتور و محصورشدگي بر عملكرد غيرخطي ديوارهاي باربر و برشي بتني با آناليز ديناميكي افزاينده

دیوارهای سازه ای بتن آرمه یكی از سیستم های مناسب برای مقابله با نیروهای جانبی ناشی از زمین لرزه هستند كه مقاومت، سختی كافی و همچنین ظرفیت تغییرشكل مورد نیاز سازه را برای مواجهه با زمین لرزه های بزرگ تامین می كند. طراحی دیوارهای سازه ای به گونه ای كه در زمان وقوع زلزله در محدوده الاستیك باقی بمانند عموماً اقتصادی نبوده و باید پاسخ غیرخطی دیوارها نیز مد نظر قرار گیرد. ضوابط طراحی ارائه شده در آیین نامه های طراحی سازه های بتنی شامل آیین نامه ACI و آبا تنها برای طراحی دیوارهای برشی تدوین شده اند. این ضوابط در صورت اعمال روی دیوارهای باربر منجر به طراحی بسیار محافظه كارانه ای می گردد كه با توجه به عملكرد مناسب سیستم های فوق در زلزله های قبلی كه فاقد این تمهیدات اجباری آیین نامه بوده اند به نظر می رسد كه نیاز به اصلاح اساسی در این ضوابط و تفكیك ضوابط دیوارهای باربر و برشی از هم می باشد. در این مطالعه تاثیر توزیع آرماتور و محصورشدگی بر روی عملكرد غیرخطی دیوارهای باربر و برشی با استفاده از آنالیز دینامیكی افزاینده بررسی و مقایسه شده است.