تحليل و ارزيابي كالبدي پياده روها در شهر شيراز

در ايران نيز با سلطه تدريجي حركت سواره بر فضاها و معابر شهري، برنامه ريزي و طراحي شهري روز به روز از مقياس و نياز انسان پياده دور شده و در نتيجه از ارزش ها و جاذبه هاي اجتماعي و فرهنگي فضاهاي شهري كاسته شده است. لذا هدف تحقيق حاضر تأييد بر بازشناسي، اهميت معابر پياده، به عنوان يكي از ابزارهاي مهم در طراحي و مديريت شهري بوده است. مكانيابي اجزاء مهم ترين چالشي است كه فراروي طراحي منظر قرار دارد و مي تواند به جذابيت و ايمني طراحي بيفزايد. منظر خياباني در نهايت طراحي چيدمان مجموعه عناصري است كه ساكنان يا عابران با هر سني، تناسب و جذابيت را در هنگام فراغت و هم چنين در استفاده از تجهيزات آمد و شد نيز احساس كنند. روش تحقيق اين پژوهش توصيفي- تحليلي و ميداني مي باشد و براي جمع آوري داده ها از روش كتابخانه اي و ميداني استفاده گرديده است. يافته هاي اين مقاله بيانگر آن است كه پياده رو هاي شهر شيراز با معضلات و مشكلاتي مواجه اند و مديريت شهري بايد بينش بسيار وسيع تري نسبت به اهميت پياده رو در زندگي شهروندان داشته باشد.