جستاري بر نقوش هندسي صفه استاد مسجد جامع اصفهان

نقوش هندسي همواره بخش مهمي از هويت معماري سنتي ايران است . اين نقوش كه با استفاده از خطوط مستقيم شكل ميگيرند ، نقش مايه هاي گره را به وجود مي آورند ؛ نقش مايه هايي كه هريك داراي ويژگي هاي مخصوص به خود هستند . مسجد جامع اصفهان يكي از مهم ترين ابنيه معماري ايران ، به لحاظ حجم تزئينات و استفاده از نقوش هندسي متعدد است . لذا در اين مقاله به دليل اهميت ويژه اي كه اين بنا در تاريخ الگو هاي هندسي داراست ( ايوان صفه استاد ) به عنوان نمونه مناسب براي الگو برداري انتخاب شد . در اين راستا با جمع آوري اطلاعات از طريق مطالعه كتابخانه اي ، اسناد معتبر و تحقيقات ميداني ، ابتدا نمونه هاي موجود از نقوش هندسي ( گره) كاشي كاري ايوان صفه استاد و خطوط بنائي مورد تحليل قرار گرفت . در اين پژوهش ، پژوهشگر به اين نتيجه رسيده است كه كليه نقوش هندسي در ورودي ايوان و محراب مسجد جامع اصفهان است و مي توان گفت كه تمام تزئينات و دستاورد هاي معماري در خدمت دين به كار گرفته مي شد .