اصول طراحي پارك هاي تكنولوژي براساس رويكرد زمينه گرايي

با توجه به تحولات دنياي امروز، يكي از مراكزي كه در سراسر دنيا از آن به عنوان توليد كننده نوين علم و دانش ياد مي‌شود پارك‌هاي تكنولوژي هستند. مهمترين عامل در موفقيت يا عدم موفقيت اين پارك‌ها موقعيت قرارگيري سايت مي‌باشد؛ دسترسي‌ها، همجواري‌ها، آداب و رسوم و فرهنگ مردم منطقه، وجود نيروي فني متخصص در منطقه و ... همگي از زير شاخه‌هاي اين عامل مهم مي‌باشد. بنابراين طراحي اصولي و كارآمد پارك هاي تكنولوژي نيازمند مطالعات گسترده در حوزه ي بستر و زمينه مي باشد. رويكرد زمينه گرايي مي تواند مكمل طراحي اصولي پارك هاي تكنولوژي باشد.در اين پژوهش سوال پيش رو اين است كه چه اصول و راهكارهايي براي طراحي پارك تكنولوژي وجود دارد؟ در اين مقاله محقق در جمع آوري و تحليل داده‌ها از روش كيفي در تحقيقات استفاده نموده و براي پاسخگويي به پرسش‌ها و استخراج شاخص‌ها از ابزار كتابخانه اي (كتب، مقالات، مستندات و پايان نامه هاي ذي ربط) استفاده شده است. نتايج پژوهش حاضر بيان مي كند كه تركيب كاربري هايي نظير فضاي ساخت و ساز، فضاي آزمايشگاهي و فضاي آموزشي نيازمند تنوع در طراحي، جهت استفاده حداكثري كاربران از محيط مي باشد.همچنين مي توان از طريق طراحي فضاهاي انعطاف پذير و نفوذپذير، حس پويايي را در فضا به حداكثر رساند.