مشاركت مردان در بهداشت باروري: مطالعه كيفي

زمينه و هدف: مشاركت مردان از جمله مؤلفه هاي مهم به منظور توانمندسازي زنان در ارتقا بهداشت باروري و جنسي محسوب ميشود و توفيق برنامه هاي بهداشت باروري مستقيما در گرو نگرش و عمل مردان است. طبق گزارش سازمان بهداشت جهاني مردان اطلاعات و دانش كافي در مورد بهداشت باروري و جنسي دريافت نمي كنند و اين امر منجر به مشاركت محدود مردان در بهداشت باروري مي شود. مطالعه ي كيفي حاضر با هدف تبيين مشاركت مردان در بهداشت باروري صورت گرفت. روش بررسي: اين مطالعة كيفي با رويكرد تحليل محتواي قراردادي انجام شد. مشاركت كنندگان در اين مطالعه، 18 زن و ۹ نفر از متخصصين كليدي بودند. نمونه‌گيري به صورت هدفمند و داده ها با استفاده از مصاحبة ساختار نيافته، همزمان با جمع ‌آوري داده‌ها، تجزيه و تحليل آن‌ها به روش آناليز محتواي قراردادي انجام شد. جهت مديريت داده‌ها از نرم افزار MAXQDA نسخه 10 استفاده شد. يافته ها: ميانگين سن زنان ۶/۳۴ سال و ميانگين طول مدت ازدواج در آنها 8/13 سال بود. ميانگين سابقه كار متخصصين ۳/۲۳ سال بود. مفاهيم اصلي در سه طبقه اصلي و ۷ طبقه فرعي قرار گرفتند. طبقات عبارت بودند از 1- آگاهي و نگرش مردان نسبت به بهداشت باروري و جنسي ايمن (درگير شدن مردان در امر سلامت زنان، اولويت دادن به خدمات بهداشتي زن از جانب همسر) ، 2- عدم سرمايه گذاري بيشتر مرد براي سلامت زن در دوران بارداري (عدم دريافت حمايت همسر در بارداري و زايمان، حذف خشونت جسمي و رواني در بارداري) و ۳- عدم ارزش نهادن به زن از جانب همسر (حذف خشونت رواني از طرف همسر، تعهد در روابط زناشويي، ياز به آموزش مهارتهاي رفتاري در خانواده براي مردان). نتيجه گيري: مشاركت مردان از جنبه هاي مهم بهداشت باروري است كه براي رسيدن به آن آموزش و دادن آگاهي امري ضروري است.