بررسي روند تغييرات كمي و كيفي آبخوان دشت رودان

در دهه هاي اخير تقاضا براي آب بويژه در مناطق خشك و نيمه خشك افزايش يافته است و باعث بهره برداري بي رويه بويژه آب هاي زيرزميني شده است. هدف از اين مطالعه شبيه سازي كمي و كيفي آبخوان دشت رودان واقع در استان هرمزگان مي باشد. ابزار مورد استفاده در اين مطالعه براي شبيه سازي كمي بسته نرم افزاري MODFLOW و همچنين براي شبيه سازي كيفي از بسته نرم افزاري MT3DMS استفاده شده است. در اين مطالعه ابتدا مدل مفهومي آبخوان دشت رودان توسط مدل MODFLOW ساخته شد و مقادير تغذيه، هدايت هيدروليكي و مقدار ضريب آبدهي ويژه واسنجي شد. مدل پايدار براي يك سال آبي نرمال و همچنين مدل ناپايدار براي سه سال آبي ساخته شد كه خطاي مدل براي حالت ماندگار و غيرماندگار به ترتيب برابر با 49/1 و 32/2 به دست آمد كه اين مقدار خطا براي مدل كيفي با توجه به اختلاف ده درصدي بين مقادير مشاهده اي و محاسباتي محاسبه شد. در ادامه از نتايج حاصل از حالت غيرماندگار براي مدل كيفي آبخوان استفاده شد و مدل شوري آبخوان براي سه سال آبي تهيه و واسنجي شد. نتايج شبيه سازي نشان داد كه محدوده شمالي و به ويژه شمال شرقي آبخوان داراي افت بيشتري به ميزان 5/1 متر مي باشد و نيز نواحي شمال شرقي و مركزي به سمت قسمت جنوبي آبخوان داراي بالا آمدگي تراز آب زيرزميني به ميزان 7/0 متر مي باشد. همچنين نتايج مدل كيفي نشان مي دهد كه در اكثر قسمت هاي آبخوان به ويژه قسمت هاي مركزي و جنوبي آبخوان شوري در حال تشديد بوده كه مي توان با تغيير در شرايط بهره برداري يا مرزي آبخوان، تغيير و توسعه در سيستم كشاورزي، تغيير در كاربري زمين و نهايتا ضرورت تغيير در مكان و ميزان برداشت چاه هاي پمپاژ اين موارد را كنترل كرد و وضعيت آبخوان را بهبود بخشيد.