نمودِ سازههاي روزنامهنگاري نوين در روايت بر دار كردن حسنك وزير

دنياي ارتباطات و روزنامهنگاري پس از گذار از دورة روشهاي سنتيِ نگارشِ گزارش، امروز بهرهگيري از سبك «روزنامهنگاري نوين» را براي جلبِ توجهِ خوانندگان، به گزارشگران پيشنهاد ميدهد. نكتۀ جالب اين جاست كه با توجّه به عمر چند دههاي اينروشها، بيهقي، حدود هزار سال پيش از اين، از اين روشها در تدوين تاريخِ رمانگونة خود به ويژه در حكايت بر دار كردن حسنك وزير بهره برده‌است. استفاده از پيشينة وقايع، توصيفهاي مثال‌زدني، بهرهگيري از مشاهدات عيني و توجّه كمنظير به ظرايفِ صحنة رويداد و استفاده از نقلقولهاي طلايي و كليدي كه سازههاي اساسي روشهاي روزنامهنگاري نوين را شكل مي‌دهند، در اين گزارش ديده ميشود و جلوهاي ديگر از قدرت ذهن و زبان بيهقي را به تصوير ميكشد. در اين مقاله با تطبيق عناصر مشترك بين اين دو حوزه، يعني گزارشگريِ روزنامهنگارانة امروز ـ كه براي اوّلين بار در دهۀ شصت ميلادي توسط تام وُلف مطرح شدـ و همچنين بلوكهاي گزارشنويسيِ خبرگزاري رويترز با روايتگريِ نگارندة تاريخ بيهقي در روايت بر دار كردن حسنك وزير، ميتوان زاويهاي از قدرتِ انتقال پيام وي را كه اساسيترين هدف روزنامهنگاري است، جلوهگر كرد.