بررسي اثر ساختارهاي سيم پيچي در كيفيت انتقال توان بي سيم ديناميكي در كاربرد خودرو الكتريكي

در دهه هاي اخير مشكلاتي همچون آلودگي هوا و كاهش منابع سوخت هاي فسيلي گرايش به خودروهاي الكتريكي را به شدت افزايش داده است. انتقال توان بي‌سيم يك روش كارآمد و مطمئن براي شارژ وسايل نقليه الكتريكي ثابت و متحرك است. مشكل اصلي در روش شارژ ديناميكي، ميزان توان انتقالي و نوسانات آن است. هدف اين مقاله، مقايسه شش نوع ساختار مختلف سيم پيچي با گام كامل، كسري و متمركز و انتخاب بهترين نوع سيم پيچي براي فرستنده و گيرنده در كاربرد شارژ ديناميكي خودروهاي برقي است. در اين مقاله از روش تابع سيم پيچ براي مدلسازي دقيق‌تر سيم‌پيچ‌ها از لحاظ هارمونيك‌هاي فضايي و محاسبه اندوكتانس‌هاي خودي و متقابل آنها با تغيير مكان خودرو استفاده شده است. همچنين براي تحريك سيم‌پيچ‌ها، به جاي استفاده از اينورتر متداول تك فاز از نوع سه فاز براي كاهش ريپل توان استفاده شده است. مبناي مقايسه انجام شده ميزان توان انتقالي و ريپل توان است. نتايج مدلسازي و شبيه‌سازي جهت تاييد نتايج، ارائه شده است