واكاوي روابط بينامتني خطبه ها و حكمت هاي نهج البلاغه با اشعار عطار نيشابوري

بدون شك و ترديد ، سهم عمده اي از زيبايي و غناي آثار اديبان مسلمان مرهون بهره گيري آنها از معارف غني اسلامي و مفاهيم آيات و روايات و احاديث ائمه اطهار(ع) و سخنان رسول اكرم (ص) و اعتقاد و ارادت آنها به ساحت مقدس معصومين (ع) است.اشعارعطار نيشابوري از جهت تأثير پذيري از حكمت ها و خطبه هاي نهج البلاغه با رويكرد بينامتني قابل مطالعه مي باشند. اين اثرپذيري سبب شكل گيري انواع روابط بينامتني در اشعارش گشته است كه در اغلب موارد بصورت آگاهانه و مستقيم بوده است.دراين پژوهش با روش توصيفي – مقايسه اي و با مطالعه كتابخانه اي بدنبال اين بوده ايم تا به بررسي انواع اثرپذيري اشعارعطارو چگونگي استفاده او از تعبيرات ومفاهيم ومضامين خطبه ها و حكمت هاي نهج البلاغه بپردازيم . دستاورد اين پژوهش ناظر بر اين است كه از انواع گونه هاي بينامتني دراشعار عطار رابطه بينامتني واژگاني و مضموني از بسامد بيشتري برخوردار بوده اند،كه هدفش از بكار بردن روابط بينامتني متون ديگر در اشعارش يك هدف تعليمي بوده است .