نقش گردشگري مسئوليت‌پذير بر كيفيت زندگي مقاصد زيارتي در نواحي روستايي

در قرن حاضر در بسياري از مناطق جهان، گسترش گردشگري باعث بهبود وضعيت مردم آن منطقه در ابعاد مختلف شده است. اما، برخي از مناطق گردشگري، هنوز با چالش‌هاي متعددي مواجه هستند و گسترش گردشگري نه تنها مسائل و مشكلات آن منطقه را حل نكرده و يا كاهش نداده بلكه باعث افزايش مشكلات به ويژه در روستاها شده و اثرات و پيامدهاي نامطلوبي در ابعاد مختلف بر جاي گذاشته است. يكي از راه‌هاي از بين بردن يا كاهش اين پيامدها، افزايش احساس مسئوليت پذيري در گردشگران است كه در دهه‌هاي اخير علاقه و توجه بيشتري به آن نشان داده اند. بررسي‌ها نشان مي‌دهد سهم روستاها از آثار مذهبي و تاريخي كشور بسيار چشمگير مي‌باشد. به طوري كه بيش از 7 هزار زيارتگاه به صورت امامزاده و قدمگاه و درگاه و نيز كليسا در نواحي روستايي واقع شده است. گردشگري هنگامي مي‌تواند داراي بهترين تاثير بر كيفيت زندگي روستاييان در مقاصد زيارتي داشته باشد كه مبتني بر رويكرد گردشگري مسئوليت‌پذير به خصوص بعد اجتماعي و فرهنگي باشد. در واقع گردشگري مسئوليت پذير رويكردي براي مديريت گردشگري است كه هدف از آن افزايش منافع اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي و به حداقل رساندن اثرات منفي يك مقصد است. مقاله حاضر با هدف بررسي اين موضوع مي‌باشد. روش تحقيق اسنادي و مروري مي‌باشد و درصدد شناسايي سازوكار تاثير گردشگري مسئوليت‌پذير در روستاهاي داراي اماكن مقدسه و زيارتي مي‌باشد.