پيش‌بيني اضطراب كرونا ويروس بر اساس سرسختي روان‌شناختي و تنظيم شناخت هيجان در مادران شاغل

اين پژوهش با هدف پيش‌بيني اضطراب كرونا ويروس بر اساس سرسختي روان‌شناختي و تنظيم شناختي هيجان در مادران شاغل انجام گرفت. طرح پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش را كليه مادران شاغل شهر شيراز در سال 1399 تشكيل دادند. از بين جامعه آماري تعداد 220 نفر به صورت نمونه‌گيري در دسترس انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه‌هاي سرسختي روان‌شناختي كوباسا (1398) تنظيم شناختي هيجان (CERQ) و اضطراب كرونا ويروس علي پور و همكاران (1398) استفاده شد. بعد از جمع‌آوري و استخراج داده‌ها، نمرات شركت‌كنندگان با استفاده از ضريب همبستگي پيرسون و تحليل رگرسيون چندگانه و به وسيله نرم‌افزار آماري SPSS-24 مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفت. نتايج ضريب همبستگي پيرسون نشان داد كه بين سبك تنظيم هيجان سازگار با اضطراب كرونا ويروس همبستگي منفي و بين سبك تنظيم هيجان ناسازگار با اضطراب كرونا ويروس همبستگي مثبت معناداري وجود دارد. بين سرسختي روان‌شناختي و مؤلفه‌هاي آن (چالش، تعهد و كنترل) با اضطراب كرونا ويروس همبستگي منفي معناداري وجود دارد. همچنين نتايج رگررسيون نشان داد كه تنظيم هيجان سازگار با ضريب بتاي،11/0- تنظيم هيجان ناسازگار با ضريب بتاي 76/0 و سرسختي روان‌شناختي با ضريب بتاي 20/0 توانستند اضطراب كرونا در مادران شاغل را پيش‌بيني كنند. با توجه به نتايج، براي كاهش اضطراب كرونا مادران شاغل مي‌توان برنامه‌هايي براي افزايش راهبردهاي مثبت تنظيم شناختي هيجان و سرسختي روان‌شناختي آن‌ها و كاهش راهبردهاي منفي تنظيم شناختي هيجان آنان طراحي و از طريق كارگاه‌هاي آموزشي الكترونيكي و مجازي اجرا كرد.