مدل ساختاري پذيرش يادگيري الكترونيكي بر اساس سواد فناوري با ميانجيگري تاب آوري روانشناختي و انعطاف پذيري شناختي

هدف از پژوهش آزمون برازندگي مدل ساختاري پذيرش يادگيري الكترونيكي بر اساس سواد فناوري با ميانجيگري تاب آوري روانشناختي و انعطاف پذيري شناختي بود. اين پژوهش از لحاظ هدف بنيادين و كمي و از نوع توصيفي همبستگي و مدل يابي معادلات ساختاري بود. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه دانشجويان دانشگاه آزاد اسلامي واحد استان قم درسال تحصيلي 1401-1402 بودند. از ميان جامعه مذكور نمونه اي برابر با 320 دانشجو به روش نمونه‌گيري در دسترس به پژوهش وارد شدند. از پرسشنامه پذيرش يادگيري الكترونيكي فام و همكاران (2020)، پرسشنامه سواد فناوري اطلاعات و ارتباطات كاتز و مكلين (2007)، مقياس تاب آوري كونور – ديويدسون (2003) و پرسشنامه انعطاف پذيري شناختي دنيس و همكاران (2010) جهت جمع آوري اطلاعات استفاده شد. داده ها به روش ماتريس همبستگي و مدل يابي معادلات ساختاري با نرم افزار spss 26 و pls3 مورد تحليل قرار گرفتند. يافته ها: نتايج تحليل داده ها نشان داد كه شاخص هاي مدل پيشنهادي از برازش قابل قبولي برخوردار هستند. همچنين مشخص شده كه مسيرهاي پيشنهادي محققان در مدل مفروض در سطح 95/0 اطمينان مورد تاييد قرار گرفت. همچنين نقش ميانجي تاب آوري روانشناختي و انعطاف پذيري شناختي به وسيله آزمون بوت استروپ مورد تاييد قرار گرفت. نتيجه گيري: سواد فناوري، تاب آوري روانشناختي و انعطاف پذيري شناختي به شكل مستقيم و غير مستقيم بر پذيرش يادگيري الكترونيكي اثر گذار است.