اثربخشي اموزش مثبت انديشي به شيوه گروهي بر انعطاف پذير ي شناختي دانش اموزان

The effectiveness of group based positive thinking training for cognitive flexibility of students

هدف: هدف از اين پژوهش اثربخش آموزش مثبت انديشي به شيوه گروهي در بهبود انعطاف پذيري شناختي دانش-آموزان دختر مقطع متوسطه بود. روش: پژوهش حاضر از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش‌آزمونپس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري اين پژوهش را تمامي دانش آموزان دختر مقطع متوسطه اول راهنمايي شهر كوهدشت كه در سال تحصيلي ۴۰۰-۱۳۹۹ مشغول به تحصيل بودند، تشكيل داد. از ميان جامعه آماري تعداد ۴۰ دانش آموز كه داراي نمرات پاييني در متغيرهاي انعطاف پذيري شناختي بودند، به روش نمونه گيري خوشه اي از مدارس دخترانه مقطع متوسطه انتخاب، در ادامه نمونه هاي پژوهش به روش نمونه گيري تصادفي در دو گروه آزمايش (۲۰ نفر) و گواه (۲۰ نفر) گمارش شدند. به منظور جمع آوري داده هاي پژوهش از آموزش مثبت انديشي به شيوه گروهي سليگمن (۲۰۰۵) و مقياس انعطاف پذيري شناختي دنيس و واندروال (۲۰۱۰) استفاده شد. در اين پژوهش به منظور تجزيه و تحليل داده ها، از آمار توصيفي (ميانگين و انحراف استاندارد) و آمار استنباطي كوواريانس (ANCOVA) استفاده شد. يافته ها: نتايج حاصل از تجزيه و تحليل فرضيه هاي پژوهش نشان داد كه آموزش مثبت انديشي در بهبود انعطاف پذيري شناختي دانش آموزان موثر بوده است (P0