رابطه تنظيم هيجاني، اميد به زندگي و افسردگي با استرس مرتبط با ويروس كوويد-19

The relationship between emotional regulation, life expectancy and depression with Relate to the Covid-19 virus stress

هدف از اين پژوهش بررسي رابطه تنظيم هيجاني، اميد به زندگي و افسردگي با استرس مرتبط با ويروس كوويد-19 بود. جامعه آماري پژوهش كليه دانشجويان دانشگاه ملاير بود كه در سال تحصيلي1400-1399 مشغول به تحصيل بودند و حدود 6000 نفر بودند. روش نمونه گيري به شكل نمونه گيري در دسترس بود. تعداد نمونه 100 نفر انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده شامل پرسشنامه تنظيم شناختي هيجان (CERQ) (گارنفسكي و كرايج، 2006) پرسشنامه اميد به زندگي ميلر و پاورز (1988) و پرسشنامه افسردگي بك (ويرايش دوم) و پرسشنامه تأثير حوادث (IES) توسط هوروويتس و همكاران ( ۱۹۷۹) بود. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون هاي همبستگي پيرسون استفاده شد. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه بين تنظيم هيجاني و استرس مرتبط با كوويد-19 رابطه ي مثبت ولي غير معني داري وجود دارد. در عين حال ميان اميد به زندگي و استرس مرتبط باكوويد-19 رابطه منفي و معني داري وجود دارد . همچنين بين افسردگي و استرس مرتبط با كوويد-19 رابطه منفي و معني دار وجود دارد. بنابراين فرضيه هاي اول و دوم پژوهش مورد تاييد واقع مي باشد و فرضيه سوم پژوهش رد مي شود. يعني با افزايش تنظيم هيجاني و اميد به زندگي ميزان استرس كاهش مي بابد و همچنين با افزايش افسردگي ميزان استرس نيز افزايش مي يابد.