ارزيابي تغييرات كاربري زمين با استفاده از مدل رگرسيون لجستيك

Evaluation of land use changes using logistic regression model

فعاليت‌هاي انساني دليل اصلي تغييرات كاربري زمين و پوشش زمين در طي زمان مي‌باشد. در مطالعه حاضر سودمندي، كاربرد و نحوه اجراي مدل رگرسيون لجستيك جهت مدل‏سازي تغييرات كاربري زمين و به عنوان راهي جهت كنترل تغييرات نامطلوب محيط ارائه شده است. رگرسيون لجستيك، يك مدل آماري است كه ارتباط بين مجموعه‏ اي از متغيرهاي مستقل و يك متغير وابسته طبقه‏ بندي شده را ارزيابي مي‏كند. اين مدل در نرم‏افزار ايدريسي اجرا مي‏شود و براي اجراي آن نياز به تصاوير ماهواره‏اي چند زمانه جهت تهيه نقشه ‏هاي كاربري زمين است. اين نقشه ‏ها براي آشكارسازي تغييرات و تهيه نقشه عوامل موثر بر ايجاد تغييرات استفاده مي‏شوند. صحت نتايج مدل، با استفاده از معيار ROC و Pseudo- R2 اعتبارسنجي مي‏شود. پس از محاسبه اين معيارها و كسب اطمينان از توانايي مدل در مدل‏سازي تغييرات، مي‏توان شرايط آينده منطقه را مدل‏سازي نمود. مدل‏سازي تغييرات كاربري زمين راهي موثر جهت كسب اطلاعات در مورد نحوه تغييرات كاربري اراضي در طول زمان و همچنين عوامل موثر بر آن است. به اين ترتيب مي‏توان تدابيري براي جلوگيري از بروز تغييرات، كاهش تغييرات و پيشگيري از تغييرات نامطلوب در منطقه انديشيد. مديران و تصميم‌گيران با استفاده از نقشه احتمال پيش‏بيني تغييرات آينده حاصل از اجراي مدل رگرسيون لجستيك و روش‌هاي مديريتي صحيح مي‌توانند از تخريب اراضي طبيعي نظير جنگل‌ها و مراتع پيشگيري نمايند.