تأثير خشونت در محل كار بر ناامني شغلي تبيين نقش ميانجي تعلق درك شده و تعديل‌گر سرسختي رواني

investigate the effect of workplace violence on job insecurity, explaining the mediating role of perceived belonging and moderating mental toughness

اين تحقيق به دنبال بررسي تأثير خشونت در محل كار بر ناامني شغلي تبيين نقش ميانجي تعلق درك شده و تعديل‌گر سرسختي رواني است. روش تحقيق از لحاظ روش توصيفي پيمايشي و از لحاظ نوع كاربردي و به صورت كمي بوده است. جامعه آماري تحقيق حاضر شامل كليه كاركنان و مديران ستادي دانشگاه بوعلي سينا با تعداد 520 نفر بودند كه براي نمونه گيري از روش نمونه در دسترس استفاده شد و با استفاده از جدول مورگان، نمونه‌اي برابر با 221 نفر از بين كاركنان دانشگاه بوعلي سينا انتخاب گرديدند. ابزار تحقيق پرسشنامه بوده است. محقق پس از سنجش روايي و پايايي پرسشنامه با كمك روش معادلات ساختاري و با استفاده از نرم افزار پي ال اس نسخه سوم به انجام تحليل فرضيات پرداخت. نتايج تحقيق نشان داد خشونت در محل كار رابطه منفي با تعلق درك شده در بين كاركنان ستاد دانشگاه بوعلي سيناي همدان دارد. تعلق ادراك شده رابطه منفي با ناامني شغلي در بين كاركنان ستاد دانشگاه بوعلي سيناي همدان دارد. همچنين تعلق ادراك شده رابطه بين خشونت در محل كار و عدم امنيت شغلي را در بين كاركنان ستاد دانشگاه بوعلي سيناي همدان واسطه مي‌كند اما سرسختي روانشناختي رابطه بين تعلق درك شده و ناامني شغلي را در بين كاركنان ستاد دانشگاه بوعلي سيناي همدان تعديل نمي‌كند.