بررسي رابطه بين رهبري معنوي و هوش معنوي با سلامت معنوي مديران مدارس ابتدايي شهرستان زاوه

Investigating the relationship between spiritual leadership and spiritual intelligence with the spiritual health of elementary school principals in Zaveh city

هدف پژوهش حاضر به بررسي رابطه بين رهبري معنوي و هوش معنوي با سالمت معنوي مديران مدارس ابتدايي شهرستان زاوه بود . كه با روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي انجام گرديد . جامعه آماري پژوهش را كليه مديران مدارس ابتدايي شهرستان زاوه با تعداد 250 نفر تشكيل دادند كه با استفاده از جدول تعيين حجم نمونه كرجسي و مورگان )1971( حجم نمونه معادل با 151 نفر محاسبه گرديد و روش نمونهگيري نيز تصادفي ساده بود . جهت گردآوري دادهها از پرسشنامههاي رهبري معنوي فراي و همكاران )2005( ، پرسشنامه هوش معنوي امونز )1999( و پرسشنامه سالمت معنوي پولوتزين و اليسون )1982( استفاده گرديد . روايي پرسشنامهها براساس روايي صوري و محتوايي توسط استاد راهنما مورد تأييد قرار گرفت . همچنين پايايي پرسشنامهها براساس ضريب آلفاي كرونباخ به ترتيب ،0/816 0/759 و 0/811 برآورد گرديد . دادههاي حاصل از پرسشنامهها در دو سطح آمار توصيفي و استنباطي شامل ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون گام به گام از طريق نرم افزار 23SPSS صورت گرفت . نتايج ضريب همبستگي نشان داد كه بين رهبري معنوي با سالمت معنوي ؛ بين هوش معنوي با سالمت معنوي و بين رهبري معنوي و هوش معنوي رابطه ي معناداري وجود داشت . نتايج رگرسيون گام به گام نشان داد كه 60 درصد از تغييرات سالمت معنوي توسط بعد تعهد سازماني و بازخورد عملكرد و ايمان و عشق به نوع دوستي و معناداري ؛ و 70 درصد از تغييرات سالمت معنوي توسط بعد تفكر كلي و سجاياي اخالقي و توانايي مقابله با مشكالت قابل پيش بيني بود .