راه‌كارهاي سازگاري با تغييرات اقليمي در گياهان زراعي و غير زراعي به روش مديريت پايدار منابع آب كشاورزي

در سرتاسر جهان، منابع آب يك جزء ضروري از سياره زمين را تشكيل مي‌دهد كه از همه اشكال حيات پشتيباني مي‌كند. آب مواد صنايع دستي و ماهيگيري، تامين آب براي مصارف خانگي، صنايع، كشاورزي، حمل و نقل، نظافت، آشاميدن و اكوتوريسم را تحت تاثير قرار مي‌دهد. آغاز قرن بيست و يكم با چالش تغييرات آب و هوايي مواجه است، تنش‌هاي محيطي (تنش‌هاي غيرزيستي و زيستي) يك تهديد بزرگ براي امنيت غذايي آينده در سراسر جهان هستند. تنش آبي يكي از مهم‌ترين عوامل استرس‌زاي غير زنده مرتبط با تغييرات آب و هوايي است كه بر تنش زيستي نيز تأثير مي‌گذارد، رشد و نمو گياه را تحت تأثير قرار مي‌دهد و با داشتن طيف گسترده‌اي از تأثيرات بر مورفولوژي، فيزيولوژي، بيوشيمي و حتي تنظيم ژن منجر به مرگ گياه مي‌شود. محدوديت منابع آبي در جهان و ايران، لزوم صرفه جويي در مصرف آب، اعمال مديريت صحيح و استفاده از تكنيك‌هاي پيشرفته به منظور حفظ ذخاير رطوبتي خاك از طريق انتخاب ارقام مقاوم و روش‌هاي مديريتي (زراعي و غير زراعي) كه از جمله اقدامات موثر براي افزايش راندمان آبياري و در نتيجه بهبود استفاده از منابع آبي محدود مي‌باشد، استفاده كرد.