بررسي تجربي تاثير چيدمان پيچ‌هاي ارتوپدي بر استحكام ثابت‌سازي گردن استخوان ران

شكستگي استخوان از جمله آسيب‌هاي بدن است كه به دنبال ضربه ايجاد مي‌شود. براي درمان شكستگي استخوان معمولاً از صفحات فلزي، پيچ يا سيم و ميله استفاده مي‌شود. يكي از شايع‌ترين اين شكستگي‌ها، شكستگي گردن استخوان ران است. براي درمان و ثابت‌سازي شكستگي گردن استخوان ران با استفاده از پيچ، نظرهاي متفاوتي بين جراحان وجود دارد. اكثر جراحان براي شكستگي گردن استخوان ران با جابجايي كم در افراد جوان، شكستگي را جااندازي و با استفاده از 3 عدد پيچ، ثابت مي‌كنند. نحوه چيدمان پيچ‌‌ها براي ثابت‌سازي استخوان شكسته توسط جراحان به طور سليقه‌اي انتخاب مي‌شود. با انتخاب چيدمان بهينه مي‌توان باعث بهبود سريعتر بيمار و جلوگيري از شكستگي و جراحي مجدد شد. در اين مقاله، استحكام سه چيدمان مختلف با سه پيچ مورد استفاده در جراحي استخوان براي ثابت‌سازي گردن استخوان ران به صورت تجربي بررسي شده است. نتايج بدست‌آمده از اين تحقيق نشان مي‌دهد كه ثابت‌سازي شكستگي گردن استخوان ران با استفاده از سه عدد پيچ در چيدمان مثلث معكوس از نظر استحكام، چيدمان بهينه است. بيشترين نيروي تحمل شده در چيدمان مثلث معكوس N3301 است كه نسبت به چيدمان‌هاي مثلث و خطي، استحكام اتصال را به ترتيب 18% و 32% افزايش داده است.