بررسي عددي سامانه سرمايش سقفي تشعشعي براي اتاقي نمونه تحت تابش مستقيم خورشيد

امروزه تهويه مطبوع نقش به سزايي در صنعت ساختمان دارد. از آنجا كه بخش عمده‌اي از مصرف انرژي هر خانه صرف فرآيند سرمايش و يا گرمايش ساختمان مي‌شود، پژوهشگران مطالعات گسترده اي را روي سامانه‌هاي تهويه مطبوع و بهينه‌سازي آنها انجام داده اند. از جمله اين سامانه‌ها، سامانه سرمايش سقفي تشعشعي مي‌باشد. در اين مطالعه سامانه سرمايش سقفي تشعشعي اتاقي نمونه تحت تابش مستقيم خورشيد با ابعاد 3 متر در 3 متر در 3 متر داراي يك ديوار خارجي جنوبي به همراه پنجره‌اي با يك سوم مساحت ديوار، براي گرم‌ترين روز تابستان سال 1400 در شهر تهران و با استفاده از مدل آشفتگي كي - اپسيلون رينولدز پايين و تشعشعي مختصات مجزا به صورت عددي توسط نرم افزار فلوئنت شبيه‌سازي شده و عملكرد آن مورد بررسي قرار گرفته است. همچنين براي شبيه‌سازي تابش خورشيدي از روش تعقيب اشعه خورشيدي استفاده شده است. روند حل مسئله به گونه‌اي است كه بايد در هر ساعت از بررسي عددي، دماي سقف سرد تشعشعي به گونه‌اي تعيين شود كه دماي هواي داخل اتاق به دماي طراحي 5/24 درجه سانتي‌گراد با تلرانس خطاي 4/0 ± كه در بازه مجاز استاندارد ايزو 7730 قرار دارد برسد. نتايج نشان داد كه در ساعات 12تا 15 كه تابش خورشيدي بيشتري وجود دارد، بيشترين مقدار شار حرارتي از سقف خارج مي‌شود و در صبح و غروب آفتاب، با كاهش تابش خورشيد از مقدار شار حرارتي خروجي از سقف كاسته مي‌شود.