احتراق بدون شعله

احتراق سوخت هاي فسيلي مهم ترين منبع تامين انرژي در جوامع بين المللي محسوب مي گردد. انتشار مقادير زيادي آلاينده گازي اكسيدهاي نيتروژن و مونواكسيد كربن به همراه تاثير منفي گاز-هاي گلخانه اي بر هواي اتمسفري زمين از اثرات منفي احتراق سنتي مي باشد. براي رفع اين معضلات، صنايع فعال در حوزه مهندسي و احتراق روش هاي جديد را ابداع نمودند. از جديدترين اين روش ها، مي توان به فناوري احتراق بدون شعله اشاره نمود. اين روش مبتني بر پيش گرمايش واكنش دهنده ها ي احتراق و رقيق سازي اكسيژن موجود در هوا (در شعله هاي پيش مخلوط به صورت همزمان و در شعله هاي غير پيش مخلوط به صورت جداگانه) مي باشد.از نتايج پياده سازي اين فناوري مي توان به كاهش آلاينده هاي گازي اكسيد هاي نيتروژن و مونواكسيد كربن، يكنواختي گراديان هاي حرارتي محفظه احتراق و كاهش مصرف سوخت و نويز هاي صوتي در دامنه احتراق اشاره نمود. در اين مقاله،سعي شده است مفاهيم احتراق بدون شعله، اهميت،كاربرد و نحوه اجراي آن همزمان با ارائه نتايج پژوهش هاي سابق در اين حوزه انجام شود.