پيش بيني انگيزه شغلي بر اساس خودكارآمدي و كيفيت زندگي كاري (مطالعه موردي: معلمان مقطع ابتدايي آموزش و پرورش ناحيه دو شهر ساري)

Predicting career motivation based on self_efficacy and quality of work life (case study:education teachers in the two city district of Sari)

هدف اصلي اين پژوهش «پيش بيني انگيزه شغلي بر اساس خودكارآمدي و كيفيت زندگي كاري» بود. روش پژوهش در اين مطالعه توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري شامل تمامي معلمان ابتدايي ناحيه دو شهرستان ساري به تعداد 634 نفر كه از اين تعداد 242 نفر به عنوان نمونه بر اساس جدول كرجسي و مورگان به شيوه نمونه گيري تصادفي طبقه اي بر حسب جنسيت انتخاب شد. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه هاي استاندارد انگيزش شغلي رايت (2004)، خودكارآمدي عمومي شرر و همكاران (1982) و كيفيت زندگي كاري معلمان ايلگان و همكاران (2014) بود. داده ها با استفاده از آزمون هاي كولموگروف–اسميرونف و ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چند مُتغيره به كمك نرم افزار SPSS تجزيه و تحليل شد. نتايج نشان داد كه بين خودكارآمدي و كيفيت زندگي كاري با انگيزه شغلي معلمان رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. همچنين متغيرهاي پيش بين در مجموع مي توانند 31 درصد از واريانس انگيزه شغلي معلمان را پيش بيني نمايند.